-= G.F. Persönlich Tagebuch Ver.3 =-

รู้จัก Lorelei ไหมครับ? หรือบางคนอาจจะรู้จักในชื่อของ Loreley ก็ได้

Lorelei เป็นโขดหินที่ตั้งอยู่ในแม่น้ำ Rhine ครับ
Rhine เป็นแม่น้ำสายหนึ่งที่ยาวมากในยุโรปไหลผ่านหลายประเทศ
เท่าที่ทราบ กระแสน้ำค่อนข้างแรงครับ ทำให้เรือหลายลำไหลมาชนจนต้องอับปางลง

ทำให้โขดหินนี้ได้ชื่อเป็นภาษาเยอร์มันเก่าว่า Luren Ley
แปลได้ทำนองว่า "หินที่ต้องระวัง" (Luren = Look, Ley = Rock)
จากนั้นก็กลายเป็น Lorelei หรือ Loreley ในปัจจุบัน

และก็มีตำนานเล่าเกี่ยวกับโขดหินนี้ด้วยนะครับ
ตำนานหนึ่งที่หลายๆคนคงรู้จักกันดี เป็นตำนานเกี่ยวกับหญิงสาวสาวพรหมจรรย์
ที่ผิดหวังในรักและโดดน้ำตายที่แม่น้ำ Rhine พอตายไปก็กลายเป็น nixe
คอยขับร้องเพลงแสนไพเราะ จนนักเรือประมงหลงไหลจนแล่นเรือชนเข้ากับโขดหิน
(nixe เป็นวิญญาณวารีของเยอร์มันครับ คล้ายๆกับ Siren ของ Greek หรือก็คือนางเงือกนั่นแหละ)

นอกจากนี้ยังมีเกี่ยวข้องกับตำนานอื่นๆเช่น Holda หรือ Nibelung อีก
แต่ที่ผมชอบที่สุดคือบทกวีของ Heinrich Heine ครับ
บทกวีที่ชื่อว่า Die Lorelei นั่นเอง

1. Ich weiß nicht
was soll es bedeuten

daß ich so traurig bin;
ein Märchen aus uralten Zeiten

das kommt mir nicht aus dem Sinn.
Die Luft ist kühl
und es dunkelt

und ruhig fließet der Rhein;
der Gipfel des Berges
funkelt im Abendsonnenschein.

2. Die schönste Jungfrau sitzet
dort oben wunderbar

ihr goldnes Geschmeide blitzet

sie kämmt ihr goldenes Haar.
Sie kämmt es mit goldenem Kamme
und singt ein Lied dabei;
das hat eine wundersame

gewaltige Melodei.

3. Den Schiffer im kleinen Schiffe
ergreift es mit wildem Weh;
er schaut nicht die Felsenriffe

er schaut nur hinauf in die Höh.
Ich glaube
die Wellen verschlingen
am Ende Schiffer und Kahn;
und das hat mit ihrem Singen
die Lorelei getan.

มิรู้แห่งเหตุของความเศร้าแสนนิรันดรนี้
หนึ่งตำนานบอกเล่าผ่านกาลเวลา
เรื่องราวที่สถิตในห้วงคำนึงเรา

สายลมเย็นๆในเวลาสายัณห์
สายน้ำ Rhine ไหลอย่างสงบ
ยอดเขาสะท้อนแสงอาทิตย์อัศดงระยิบระยับ

สาวพรหมจรรย์แสนสวยนั่งทอดกายอยู่บนนั้น
มหัศจรรย์เกินกว่าคำใดจะสาธยาย
เครื่องประดับสีทองสว่างไสว
เธอหวีเกศาสีทองของเธอ

หวีด้วยที่หวีผมสีทอง
พร้อมขับขานบททำนองอันน่าพิศวง
ที่เคลือบด้วยเสน่ห์ให้หลงไหล
ชักจูงสติของผู้ที่ได้สดับฟัง

เรือใบไหลล่องสู่วิบัติ
ไร้สติในห้วงภวังค์ด้วยเสียงอันเศร้าโศกแสนไพเราะ
เขามิมองต่ำสู่โขดหิน ณ. เบื้องหน้า
เขาเงยมองเพียงแต่หญิงสาว ณ. เบื้องบน

สายน้ำซัดคลื่นกลืนกินเขา
ทั้งนักประมงและเรือลำนั้น
ด้วยการขับร้องที่แฝงทุกข์
สิ่งนี้Lorelei เป็นผู้ทำ

ผมเป็นพวกบ้าภาษาก็จริงนะ แต่ไม่ได้เป็นพวกชำนาญภาษา
อ่านที่แปล poem ไว้ผ่านๆให้รู้ว่ามันหมายถึงอะไรก็พอ
ไม่ต้องไปจำว่ามันแปลอย่างงั้นจริงๆทุกคำเชียวนะ...

สุดท้ายนี้ บางคนอาจจะสงสัยว่าทำไมผมเอา entry มาไว้ในหมวดType-Moon
ไม่ได้ไว้ผิดหมวดหรอกนะ จะบอกให้